Tussen wolk en vuur
Na de hemelvaart van Jezus (Handelingen 1:9) stonden de discipelen
tussen wolk en vuur. De wolk die Jezus onttrok aan hun ogen en het
vuur dat kort daarna op hen viel in de bovenzaal.
Tussen deze twee momenten ligt een bijzondere periode van
verwachting. Niet passief, maar actief. Ze keerden terug naar
Jeruzalem, bleven eensgezind bijeen en volhardden in gebed.
(Handelingen 1:14).
Jezus had gezegd: “Blijf in de stad tot u bekleed wordt met kracht uit de
hoogte” (Lukas 24:49) en
“U zult kracht (dunamis) ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u
komt, en u zult Mijn getuigen zijn…” (Handelingen 1:8)
En zo gebeurde het. Met Pinksteren werd de belofte vervuld. De Heilige
Geest daalde neer: hoorbaar als wind, zichtbaar als vuur, merkbaar in
bovennatuurlijke kracht. Het was geen privébeleving, maar een
explosie van Gods tegenwoordigheid die de wereld in beweging zette.
Ook wij leven vandaag “tussen wolk en vuur”:
De wolk: Jezus is verheerlijkt, gezeten aan de rechterhand van de
Vader.
Het vuur: de Heilige Geest is uitgestort – en nog steeds werkzaam.
We wachten op Zijn wederkomst op de wolken, maar we zijn nu
bekleed met kracht om te getuigen. Deze kracht (dunamis) is geen
menselijke energie of kracht, maar Gods bovennatuurlijke kracht;
vermogen om te leven zoals Jezus, te spreken met autoriteit en te
wandelen in de gaven van de Geest: profetie, het spreken in tongen,
vertolken van tongen, woord van wijsheid, woord van kennis, genezing,
onderscheiding, geloof en het doen van wonderen en tekenen.
In deze tijd – vervuld met de Heilige Geest – verlangen we naar gebed
naar Gods wil (Rom.8:26), ontvangen we inzicht in het Woord (Joh
16:13), ervaren we dagelijkse leiding door de Heilige Geest (Gal 5:25)
en leven we met verwachting en zien we uit naar de wederkomst van
Jezus (Hand 1:11)
Pinksteren is niet gewoon een dag van herinnering – het is een krachtige
beweging!
Jezus heeft ons geroepen om wachtend te handelen. Biddend,
predikend, getuigende, dienend, wakend. We zijn geroepen om ons uit
te strekken naar de belofte (Hand 2:39), om ons te laten vullen, keer op
keer (Ef 5:18) en om met verwachting te leven: “De Geest en de bruid
zeggen: Kom!” (Openb 22:17)
Tussen wolk en vuur leven we – verlangend, biddend, getuigende –
totdat Hij komt! Amen!